Yoksa Asalaklar Gerçekten ...

Az önce çok uzun zamandır söylemek istediğim bir konu hakkında yazı yazıyordum. Bunu paylaşacaktım ama yarıda bıraktım yazmayı. Çünkü gerçekten o kadar sıradan bir konuyduki, ne bi karşı çıkanı nede bir faydası olacaktı.

Bu dünyada en çok nefret ettiğim insanlar hakkında yazıyordum. Hani şu kendi beynini kullanmayan, herşeyi başkalarından bekleyen, birisi demese su içmeyi bile düşünmeyen, her zaman başkalarını takip eden, birisi bişey yapsada bende ondan bakıp yapsam diye düşünen, beynini kullanan insanların baş belası olarak gördüğü, asalak, gereksiz, insanı deli eden, iyilik yapmaktan bezdiren, kendini zeki sanan geri zekalılardan. Yazabileceğim bir sürü olumsuz şey daha ama gerek yok. Çünkü onlar hayatlarından gayet memnun.

Kendi beyinlerinin böylesine işe yaramaz olduğunu nasıl kabul ediyorlar anlayamıyorum. Belkide hayatın şifresi budur. İnsan türünün bir asalak olarak daha mutlu yaşayabileceklerini kanıtlıyorlardır. Ama yinede aynı türden birinin paraziti olmak zorundalar. Yani insanlar olmadan yaşamaları mümkün değil. Belkide onlarda aklını kullanan insanlar hakkında benzer şeyleri düşünüyorlardır : "Şu aptala bakın, 50 senedir çalışıyor, kendini yiyip bitirdi ama elde ettiği tek şey mutsuzluk ve 9 tane tahta.". Belkide gerçektende o kadar aptal değillerdir, böyle bir cümleyi kurabilecek kapasiteleri vardır. Ama bilmeleri gereken bişey varki asalaklar olmasa aklını kullanan insanlarında %100`ü çok çok daha mutlu olurdu. 9 tane tahta ise zaten kaçınılmaz son...